Data modyfikacji: 2012-04-13 11:18
Artykuły >> Terrarium >> Wystrój i wyposażenie

Wystrój i wyposażenie

[Rodzaje podłoża | Ozdoby | Kryjówki | Pojemnik z wilgotnym substratem | Miski | Akcesoria]

1. Rodzaje podłoża

Wybierając podłoże dla gekona lamparciego trzeba kierować się nie tylko jego wyglądem, ale także innymi czynnikami. Warstwa podłoża powinna mieć nie mniej niż 5-6 cm grubości, choć dotyczy to głównie materiałów takich, jak piasek, kostka bukowa czy chips kokosowy - trudno zastosować tę zasadę do np. ręczników papierowych czy płytek ceramicznych. Poniżej przedstawiono różne rodzaje materiałów, które dobrze nadają się na podłoża dla gekonów lamparcich, uwzględniając ich zalety i wady:

 

1. Kamienie (duży rozmiar)

Mogą to być np. płytki piaskowca, ułożone na dnie terrarium. Jest to podłoże wyglądające bardzo naturalnie i estetycznie, które w razie potrzeby można łatwo wymienić. Jest dosyć łatwe w sprzątaniu. Nie istnieje ryzyko zjadania tego podłoża przez gekony.

Wady:

  • Podłoże bardzo ciężkie i zwarte, uniemożliwiające gekonom kopanie.

  • Kamienie są twarde i czasem posiadają ostre krawędzie, co sprawia, że jaszczurka w razie upadku na takie podłoże jest bardziej narażona na urazy.

  • Wpuszczane swobodnie do terrarium owady karmowe (np. świerszcze) mogą chować się w szczelinach między kamieniami.

2. Piasek (zwykły / kolorowy)

W sklepach zoologicznych można znaleźć różne rodzaje piasku, a nawet wybrać najbardziej nam odpowiadający kolor. Ciekawie wygląda skomponowanie podłoża z piasku o różnych kolorach. Podłoże wyglądające bardzo estetycznie, stosunkowo lekkie, umożliwiające gekonowi kopanie. Łatwe do wymiany oraz łatwe w sprzątaniu, można też je mieszać z innymi rodzajami podłoża. Odpowiednio gruba warstwa piasku może też zamortyzować upadek gekona z wysokości.

Wady:

  • Piasek niesie ze sobą wysokie ryzyko zaczopowania gekona w przypadku, jeśli jaszczurka będzie nagminnie zjadać podłoże (patrz: Zaczopowanie). Sprzedawany w sklepach zoologicznych drobny piasek z mieloną sepią NIE jest bezpieczniejszy dla zjadającego go gekona, niezależnie od tego, jaką ma domieszkę suplementów.

  • Podłoże nie polecane dla bardzo młodych gekonów. Nie zalecane także dla hodowców, którzy nie są w stanie poświęcić zwierzęciu na tyle dużo uwagi, by w razie zaobserwowania zjadania piasku szybko zareagować.

  • W przypadku dostania się piasku do oczu bądź nozdrzy gekona istnieje ryzyko wystąpienia podrażnienia lub - w skrajnych przypadkach - stanu zapalnego.

  • W czasie polowania na swobodnie poruszające się po terrarium owady karmowe, gekon może niechcący zjadać niewielkie ilości podłoża. To samo dotyczy sytuacji, kiedy gekon bada otoczenie za pomocą języka.

3. Kostka bukowa (duży rozmiar)

Kostka bukowa wygląda w terrarium dość estetycznie, jest przy tym podłożem naturalnym, bardzo lekkim i umożliwiającym gekonowi kopanie. Jest łatwa do wymienienia oraz łatwa w sprzątaniu, można też ją mieszać z innymi rodzajami podłoża. Odpowiednio gruba warstwa drewienek może zamortyzować upadek gekona z wysokości. Ryzyko zaczopowania jaszczurki tym rodzajem podłoża jest bardzo małe, a w przypadku, gdy gekon pobiera pokarm z miski - praktycznie zerowe.

Wady:

  • W czasie polowania na swobodnie poruszające się po terrarium owady karmowe istnieje pewne ryzyko połknięcia kawałka kostki przez gekona. Może to doprowadzić do groźnego w skutkach zaczopowania. Z tego względu zalecane jest stosowanie kostki o dużych rozmiarach (ponad 10 mm), której gekon z zasady nie powinien połknąć, nawet przez przypadek.

  • Uciekające owady karmowe w rodzaju larw mącznika czy drewnojada mogą zaszywać się w podłożu z kostki bukowej i podjadać ją, a następnie przeobrażać się w owady dorosłe.

4. Chips kokosowy (duży rozmiar)

Posiada podobne właściwości, co kostka bukowa. Jest to podłoże naturalne i dość estetycznie wyglądające, a także stosunkowo lekkie, łatwe w wymianie oraz w sprzątaniu. Można łączyć chips kokosowy z innymi rodzajami podłoża. Nie zwiększa ryzyka urazu w razie upadku gekona z wysokości, a przy odpowiednim rozmiarze praktycznie nie istnieje możliwość połknięcia przez jaszczurkę fragmentu podłoża.

Ważne: Chips kokosowy (względnie kostka kokosowa) to NIE jest włókno kokosowe, torf kokosowy, brykiet kokosowy ani żadne inne podłoże kokosowe, które musi być namaczane w wodzie przed umieszczeniem w terrarium. Jako podłoże dla gekona nadaje się kokos w formie "chipsów", czyli suchych kawałków o odpowiednim rozmiarze (ponad 10 mm).

Wady:

  • Chips o dużych rozmiarach, stosowany jako wyłączny składnik podłoża w terrarium, może utrudniać gekonowi swobodne kopanie, a także swobodne chodzenie - zwłaszcza gekonom bardzo młodym.

  • Jak w przypadku kostki bukowej, chips kokosowy może stać się schronieniem dla uciekających larw mącznika czy drewnojada, które będą podgryzać kawałki podłoża i przeobrażać się w owady dorosłe. Między dużymi chipsami kokosowymi mogą się też chować świerszcze.

  • W wysokich temperaturach i przy bardzo niskiej wilgotności istnieje ryzyko, że chips kokosowy zacznie pylić, co może być dla gekona mało komfortowe.

5. Glina zmieszana z piaskiem

To podłoże stałe, wyglądające w terrarium bardzo naturalnie i estetycznie. Jest średnio łatwe w sprzątaniu, nie istnieje też żadne ryzyko zjadania tego rodzaju podłoża przez gekony. Jeśli jest odpowiednio przygotowane, nie ma możliwości, aby chowały się w nim owady karmowe. Dodatkowym plusem jest fakt, że dobrze nagrzana w ciągu dnia glina przez dłuższy czas oddaje ciepło w nocy.

Przygotowanie: Do tego rodzaju podłoża wykorzystuje się glinę wiążącą, w roli której dobrze sprawdza się glinka wędkarska dostępna w sklepach. Glinę należy wymieszać z piaskiem (lub drobnym żwirem) w proporcjach 1:1, a następnie dodać wody i wyrobić z tego jednolitą masę, przypominającą w konsystencji ciasto. Powstałą masę wykłada się na dno terrarium, uważając, by wylepiała całą jego powierzchnię oraz szczeliny przy ściankach. Całość pozostawia się do wyschnięcia, które zależnie od warunków może trwać nawet powyżej 24 godzin. W tym czasie dobrze jest co jakiś czas spryskiwać wysychającą glinę niewielką ilością wody - w przeciwnym razie na jej powierzchni będą pojawiać się pęknięcia.

Wady:

  • Podłoże dosyć ciężkie i zwarte, uniemożliwiające gekonowi kopanie.

  • Jaszczurka w razie upadku na tak twarde podłoże jest bardziej narażona na urazy.

  • Podłoże bardzo trudne do wymiany. Chcąc się pozbyć gliny z terrarium, trzeba ją najpierw mocno zwilżyć, a następnie żmudnie oddzielać od dna - uważając, by nie uszkodzić przy tym zbiornika.

6. Styropian pokryty zaprawą

Podobnie jak glina z piaskiem, jest to rodzaj podłoża stałego. Jego estetyczny i naturalny wygląd zależy całkowicie od wykonania. Można je ukształtować dowolnie i dopasować do ścianki. Nie istnieje ryzyko zjadania tego rodzaju podłoża przez gekony. Jeśli jest odpowiednio przygotowane, nie ma możliwości, aby chowały się w nim owady karmowe.

Przygotowanie: Jak w przypadku ścianki do terrarium. Trzeba pamiętać o dokładnym dopasowaniu takiego podłoża do dna terrarium i unikać pozostawiania szczelin, w których mogłyby się chować owady karmowe.

Wady:

  • Zwarta struktura podłoża, uniemożliwiająca gekonowi kopanie.

  • Podłoże twarde, wskutek czego gekon jest bardziej narażony na urazy w razie upadku z wysokości.

  • Ten rodzaj podłoża nie jest tak łatwy w sprzątaniu, jak wcześniej wymienione. Problemowe może być zwłaszcza usuwanie z niego odchodów.

  • Podłoże bardzo trudne do wymiany. Styropian pokryty zaprawą, jeśli jest przyklejony do dna terrarium, trzeba usuwać ostrożnie, starając się nie uszkodzić zbiornika.

7. Płytki ceramiczne

Kolejny rodzaj podłoża stałego. Podłoże z płytek, w zależności od dobranego wariantu, ma szansę wyglądać bardzo estetycznie. Jest ono bardzo łatwe w sprzątaniu, nie stwarza też ryzyka zaczopowania gekona wskutek zjadania podłoża. Przy odpowiednim dopasowaniu płytek do dna terrarium nie ma możliwości chowania się pomiędzy nimi owadów karmowych.

Wady:

  • Podłoże bardzo ciężkie i zwarte, uniemożliwiające gekonowi kopanie.

  • Płytki ceramiczne są bardzo twarde, co sprawia, że gekon jest bardziej narażony na urazy w razie upadku.

  • Podłoże bardzo trudne do wymiany.

8. Ręczniki papierowe

Ten wariant podłoża zakłada wyłożenie dna terrarium zwykłymi, najczęściej białymi ręcznikami papierowymi - nie powinno się stosować w tym celu ręczników zapachowych. Podłoże to jest szczególnie polecane dla bardzo młodych gekonów oraz dla gekonów przebywających w pojemnikach tymczasowych. Szczególnie przydatne jest w sytuacjach, gdzie mamy do czynienia z chorym zwierzęciem, wymagającym wysoce higienicznych warunków. Jest to podłoże lekkie, bardzo łatwe w wymianie oraz równie łatwe w sprzątaniu. W zasadzie nie ma ryzyka, że gekon się zaczopuje wskutek zjadania ręczników papierowych.

Wady:

  • Mało estetyczny i nienaturalny wygląd podłoża.

  • Pod ręcznikami papierowymi mogą chować się owady karmowe - poruszające się swobodnie bądź uciekające z miski.

  • Gekon zasadniczo nie może kopać w takim podłożu, co nie znaczy, że czasem nie próbuje. Ponieważ ręczniki papierowe są bardzo lekkie, często kończy się to wywracaniem misek z wodą, pokarmem i witaminami oraz przemieszczaniem kryjówek.

 

Podłoża nie nadające się dla gekonów lamparcich lub takie, których raczej nie poleca się do stosowania w terrariach stepowych / pustynnych, to:

1. Drobny żwirek - szczególnie w rodzaju dostępnego w sklepach zoologicznych żwirku akwarystycznego. Jest on niebezpieczny dla gekonów ze względu na swoją wielkość i wysokie ryzyko zaczopowania przewodu pokarmowego. Nawet przypadkowe połknięcie przez jaszczurkę kilku ziaren żwirku może się bardzo źle skończyć - są one trudniejsze do wydalenia niż piasek. Ryzyko, że gekon połknie żwirek, jest też większe niż w przypadku stosowania jako podłoża dużej kostki bukowej - żwirek jest drobniejszy od drewienek.

2. Mielona kora - najczęściej sosnowa, najlepiej nadaje się do terrariów, w których zawsze panuje średnio wysoka wilgotność. W terrariach, w których warunki są zbliżone do stepowych lub pustynnych, kora zaczyna często pylić, co może drażnić oczy i błony śluzowe gekona. Poza tym kawałki kory mają z reguły dość ostre krawędzie, co sprawia, że w przypadku połknięcia przez jaszczurkę mogą stwarzać duże zagrożenie dla jej zdrowia lub życia.

3. Włókno kokosowe, torf kokosowy oraz wszelkie inne typy podłoży, które wymagają namoczenia przed użyciem - są one przeznaczone do terrariów tropikalnych, w których stale panuje wysoka wilgotność. W warunkach terrarium stepowego lub pustynnego zaczynają wysychać i dość intensywnie pylić, co nie jest wskazane z punktu widzenia zdrowia gekona lamparciego.

4. Gazety - ze względu na to, że używana w nich farba drukarska może się rozmywać przy kontakcie z wilgocią, a także wydzielać nieprzyjemnie pachnące i zarazem szkodliwe opary, gazety nie są zalecane jako podłoże dla gekonów.


Porada: Jeśli decydujemy się na podłoże stałe, warto zapewnić gekonowi pojemnik z luźnym substratem, w którym będzie mógł realizować potrzebę kopania, jeśli najdzie go na to ochota. Można też komponować podłoże stałe z różnymi wariantami podłoża luźnego, wydzielając w terrarium odpowiednie strefy przeznaczone dla każdego typu. Wiele zależy tutaj od naszej pomysłowości.

2. Ozdoby

3. Kryjówki

Niezbędnym elementem każdego terrarium są kryjówki. Gekon pozbawiony kryjówek narażony jest na duży stres, czego z pewnością każdy hodowca chciałby uniknąć. Kryjówki w zależności od typu naszego terrarium mogą być wolnostojące lub połączone czy też wkomponowane w ściankę. Kryjówki możemy zrobić sami lub kupić gotowe. Istnieje wiele sprawdzonych sposobów, a im więcej wyobraźni i inwencji twórczej tym lepsze i bardziej zdumiewające bywają efekty.

Przykład kryjówek wolnostojących

  1. Kokos - bardzo dobry materiał na kryjówkę. Można go kupić na giełdzie terrarystycznej, w sklepach z różnymi ozdobami, najtaniej chyba jednak sprawdzają się tutaj giełdy kwiatowe i kwiaciarnie, gdzie tego typu materiał (również lepszy wybór rozmiarów) dostać można od ręki. Przeróbka ogranicza się do wywiercenia lub wycięcia dziury.
  2. Kryjówka z kamieni - przygotowując taką kryjówkę należy pamiętać o bezpieczeństwie naszych podopiecznych. Ważne jest, żeby kryjówka nie była układanką niezwiązanych żadną zaprawą kamieni, zwłaszcza kiedy mogłyby one się w jakiś sposób osunąć w skutek działań podejmowanych przez nasze gady. Popularnie używaną zaprawą do ścianek, ale też łączenia kamieni jest pośród terrarystów Atlas+. Po wyschnięciu nie zagraża zdrowiu gekonów, przy tym można ją wedle upodobań zabarwiać pigmentem do farb według własnego widzimisię. Kryjówki tego typu mogą przybierać różne formy oraz spełniać funkcję powiększania przestrzeni życiowej w przypadku kryjówek wielopiętrowych:
  3. Kryjówki ze styropianu - robimy je na podobnej zasadzie jak ścianki do terrarium. Najlepiej jest użyć styropianu, aby nadać formę naszej kryjówce. Kolejnym krokiem jest nałożenie na styropian zaprawy z pigmentem. Takie kryjówki wolnostojące są wygodne z racji tego, że ważą niewiele imitując jednak dobrze naturalny wygląd. Przykłady poniżej: 
  4. Kryjówki gotowe popularnych firm, które możemy kupić w praktycznie każdym sklepie zoologicznym. Zaletą takich kryjówek jest ich natyralny wygląd oraz możliwość wyboru rozmiaru odpowiedniego dla naszych gekonów. Wadą może być cena, niewielki wybór kształtów. Mimo naturalnego wyglądu świadomość, że znaczna liczba hodowców posiada identyczną, skłania jednak wielu terrarystów do zrobienia własnej. Przykłady: 
  5. Pojemnik z wilgotnym substratem - stosowany przez wielu pojemnik pomagający zrzucić wylinkę, a w sezonie służący do składania jaj może również pełnić funkcję chłodniejszej kryjówki. Robiony na ogół z plastikowych pudełek raczej nie polepsza wyglądu terrarium. Warto zatem postarać się by go zakryć lub obkleić czymś co "zabije" plastikowy wygląd. Przykłady: Estetycznie ukryte pudełko z wernikulitem z którego wygląda gekon:

Kryjówki stałe

  1. Miejsca w terrarium (nie jak w przypadku wolnostojących - wstawione obiekty) służące gekonowi jako kryjówki. Mogą to być zacienione miejsca pod półkami, pomiędzy nimi lub inne wystające lub wydrążone elementy w ściance naszego terrarium. Wykonujemy je formując/klejąc naszą ściankę lub dodając do niej elementy zasłaniające jakiś obszar np. rośliny. Przykłady: Kolorem zielonym oznaczono kryjówki, kóre powstały w czasie budowy i wystroju.

 

Kryjówki w terrarium. Autor: M. Łabędzka

Kryjówki w terrarium. Autor: M. Łabędzka

Kryjówka naturalna. Autor: M. Łabędzka

Kuszetki ;) Autor: M. Łabędzka

4. Pojemnik z wilgotnym substratem

Wykonanie pojemnika do wylinki z wilgotnym substratem

Jak wspomniano wczesniej to pojemnik pomagający zrzucić wylinkę, a w sezonie służący do składania jaj może również pełnić funkcję chłodniejszej kryjówki.

W domowych warunkach do jego wykonania można wykorzystać pojemnik po lodach, czy margarynie. W przypadku umieszczenia pojemnika pod np. tzw. półką pokrywka będzie niepotrzebna. W przypadku umieszczenia pojemnika w miejscu bardziej odkrytym, w celu zapewnienia spokoju gekonowi lamparciemu przechodzącemu wylinkę/składającemu jaja warto pokrywkę wykorzystać. Wówczas wycinamy w pokrywce otwór umożliwiający gekonowi wejście do zamkniętego pojemnika. Dobrze jest zabezpieczyć ostre krawędzie otworu, aby nie zraniły gekona.

Do pojemnika należy włożyć odpowiedni substrat. Ilość substratu uwarunkowana jest wysokością pojemnika (aby się nie wysypywał) i miejsca jakie musi pozostać, aby gekon zmieścił się w pojemniku (szczególnie dotyczy to pojemników zamykanych). Przykładowo pojemnik otwarty o wysokości 6 cm, gdy nad nim jest jeszcze trochę wolnej przestrzeni, można uzupełnić do 1/2 - 2/3 wysokości.

Jako mokry substrat można wykorzystać:

  • wermikulit o dużej granulacji
    Uwaga wermikulit o małej granulacji ma tendencje do przyklejania się do gekona, który może go zjadać wraz z wylinką, lub przyklejać do języka podczas badania terenu, czy zlizywania z niego wody. Może to prowadzić do zaczopowania, dlatego zaleca się stosowanie granulacji powyżej 5mm. Dodatkową zaletą jest to, iż jest to nieorganiczny substrat, które nie pleśnieje.
  • wilgotny torf
    Należy pamiętać, iż suchy torf dość mocno pyli, dlatego nie należy dopuścić do takiej sytuacji. Dobrze zmoczony torf wytrzyma tydzień bez konieczności ponownego zraszania. Wybierając ten rodzaj podłoża do takiego pojemnika należy pamiętać, o jego pochodzeniu organicznym a co za tym idzie istnieje możliwość pojawienia się pleśni jeśli pojemnik będzie słabo wentylowany.
  • perlit
  • mech
    W przypadku tego rozwiązania nie zaleca się stosowania mchu przyniesionego prosto z lasu/podwórka (ze względu na ewentualnych nieproszonych pasażerów). Obecnie w niektórych sklepach z akcesoriami i wyposażeniem do terrariów można kupić mech (np. mech torfowiec), który może być bezpiecznie stosowany w terrarium. W przypadku użycia mchu wilgoć w pojemniku utrzymuje się bez koniecznosci zwilżania przez kilka dni. Wybierając ten rodzaj podłoża do takiego pojemnika należy pamiętać, iż mech jest pochodzenia organicznego a co za tym idzie istnieje możliwość pojawienia się pleśni, jeśli pojemnik jest mało przewiewny (dlatego nie poleca się go do stosowania w zamkniętych pojemnikach z przykrywką, chyba że zrobi się w nim dodatkowe otwory umożliwiające cyrkulację powietrza).
  • mokre ręczniki papierowe, czy chusteczki higieniczne.
    Rozwiązanie traktowane jest raczej jako tymczasowe, gdyż wilgoć nie utrzymuje się zbyt długo szczególnie, gdy pojemnik jest otwarty

5.Miski

6. Akcesoria

 

Informacje zebrała i opracowała: Magdalena Łabędzka ("CinnamonGirl")  oraz Royoo88